|
واژگان واژگون
|
||
|
شعر محمد رضا طهماسبی |
تقدیم به برادرم حمیدرضا طهماسبی به امید موفقیت های روز افزونش
به لطف باد خزان بی اراده می گریند
دو تا درخت که آرام و ساده می گریند
دو تا درخت که هر دو در آرزوی سفر
کنار هم به تماشای جاده می گریند
برادران غم و عشق بار اول نیست-
-که روی شانه ی هم سر نهاده می گریند
برادرانِ تبر خورده ی خزان زده ای
که هر دو در غمِ یک خانواده می گریند
مربع
بگو به باد خزان این درختهای نجیب
-که برگ و بار خود از دست داده می گریند-
ز پا هنوز نیافتاده اند و با امّید
به انتظار بهار ایستاده می گریند
|+|
نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت ۱۳۹۲ساعت 11:18 توسط محمدرضا طهماسبی
|
درباره وبلاگ
این بیت های بیژنی را آه
دیگر چرا هی سنگ می کوبی این واژگان واژگونم را
منوی اصلی
نوشته های پیشین
آرشیو موضوعی
پیوندها
|